Terapia miofunkcjonalna – dlaczego ćwiczenia języka i żuchwy nie zawsze przynoszą trwałe efekty?
W pracy terapeutycznej bardzo często pojawiają się pytania i obserwacje takie jak:
„język nie utrzymuje prawidłowej pozycji”,
„żuchwa stale się napina”,
„ćwiczenia działają tylko na chwilę”.
Naturalną reakcją bywa intensyfikowanie terapii – więcej ćwiczeń, większa kontrola, większa precyzja. Tymczasem w wielu przypadkach to nie język ani żuchwa są pierwotnym problemem.
Żuchwa jako wskaźnik stanu całego organizmu
Żuchwa jest jedną z najbardziej reaktywnych struktur w ciele. Jej napięcie i ustawienie bardzo szybko odzwierciedlają ogólny stan organizmu, w szczególności:
- regulację układu nerwowego,
- sposób oddychania,
- napięcie osiowe ciała,
- ustawienie głowy i szyi,
- ogólną zdolność do stabilizacji.
Dlatego żuchwa rzadko „psuje się sama”. Zdecydowanie częściej reaguje na warunki, w jakich musi funkcjonować.
Język nie pracuje w izolacji
Podobnie jest z językiem. Język nie jest odrębnym elementem – jego funkcja zależy od stanu całego systemu.
Jeśli organizm znajduje się w stanie podwyższonego napięcia lub adaptacji obronnej:
- język nie ma warunków do stabilnego uniesienia,
- pozycja spoczynkowa nie może się utrwalić,
- automatyzacja funkcji staje się niemożliwa.
W takiej sytuacji brak efektów terapii nie jest porażką dziecka ani terapeuty. Jest informacją – sygnałem, że system nie jest jeszcze gotowy na dany poziom pracy.
Regres w terapii miofunkcjonalnej – co naprawdę oznacza?
W podejściu funkcjonalnym regres nie oznacza cofania się terapii. Bardzo często jest sygnałem, że:
- napięcie organizmu wzrosło,
- zmieniły się warunki adaptacyjne,
- ciało próbuje wrócić do znanego sobie wzorca bezpieczeństwa.
To ważna informacja diagnostyczna, a nie błąd terapeutyczny.
Skuteczna terapia języka i żuchwy – podejście funkcjonalne
Skuteczna praca z językiem i żuchwą wymaga spojrzenia szerzej niż tylko na jamę ustną. Dopiero wtedy możliwe jest:
- uzyskanie stabilnych efektów terapii miofunkcjonalnej,
- ograniczenie nawrotów napięcia i nieprawidłowych wzorców,
- prowadzenie spokojnej, bezpiecznej terapii bez nadmiernej presji.
Takie podejście wymaga czasu i uważności, ale pozwala budować trwałą zmianę funkcjonalną, a nie jedynie chwilową poprawę.
Terapia miofunkcjonalna – wiedza dla terapeutów
Jeśli mój sposób myślenia jest Ci bliski – niezależnie od tego, czy jesteś terapeutą, ortodontą czy rodzicem – warto pamiętać o jednej zasadzie:
funkcja zawsze jest odpowiedzią organizmu na warunki, jakie mu tworzymy.
Szukasz odpowiedzi na pytania dotyczące terapii miofunkcjonalnej?
Zastanawiasz się:
- dlaczego efekty terapii nie zawsze się utrwalają?
- skąd biorą się regresy?
- jak pracować z językiem i żuchwą w sposób naprawdę funkcjonalny?
Jeśli jesteś terapeutą i chcesz uporządkować swoją wiedzę oraz spojrzeć na terapię szerzej niż tylko przez pryzmat ćwiczeń – zajrzyj na zosiasamoglosia.pl.
Znajdziesz tam praktyczny poradnik, który odpowiada na najczęstsze i najbardziej nurtujące pytania dotyczące terapii miofunkcjonalnej, regulacji napięcia i budowania trwałych efektów terapeutycznych.
